God is a designer : Born to impact

Ik luister naar Podcasts. Het is een gezonde verslaving, zeg maar. Elke vrije minuut dat ik repetitief werk doe waarbij ik mijn hersenen niet moet gebruiken, luister ik naar Podcasts.  Velen zitten barstensvol wijsheid. Het is gewoon super efficiënt! Mensen leven al duizenden jaren en kostbare wijsheden werden vroeger in boeken gegoten. Wat zouden we zijn zonder oude geschriften (zonder te vergeten ze in de context van hun tijd te plaatsen)?  Waarom zou iemand steeds dezelfde fouten moeten maken, als er mensen hem/haar zijn voorgegaan en de tijd genomen hebben om de oplossing te bedenken en op te schrijven/in te spreken? Dat is puur tijdverlies. Als extra kan je via Spotify (en Podbean) versneld afspelen. Ik ben erg dankbaar voor die technologie en voor de mensen die hun tijd en moeite steken voor mij belangeloos (geestelijk) rijker te maken en het gevoel te geven dat ik niet alleen ben met bepaalde vragen.

Zo luister ik (onder andere) graag naar de Podcast “Born to impact” (meer bepaald deze, maar ze zijn allemaal goed Tough Questions on God and Faith, Feat. Tim Whipple, with Joel Marion — BTI 12)

Er wordt gepraat over zelfverbetering en de gastsprekers zijn mensen die een succesverhaal van hun leven hebben gemaakt. De hosts zijn behoorlijk Christelijk en tijdens het beluisteren van de podcast vanochtend, onder het klaarmaken van Chili con carne (voor vanavond, want een goeie chili moet kunnen ‘trekken’) kwam de zin die enorm vibreerde bij mij en mij zo aansprak!…

god is a designer

God is a designer.

Als je om u kijkt moet je wel vaststellen dat er iets is dat een plan en een bedoeling heeft. We kunnen het niet enkel op ‘toeval’ blijven steken. Als het leven geen nut heeft, waarom willen we ons dan nuttig voelen? Even stilstaan bij de perfectie en innovatie in natuur en in ons als scheppende wezen (mensen maken weer nieuwe evoluties mogelijk) dat alleen al is genoeg bewijs. Awel, ik vond dat zo mooi. Als designer in wording heb ik ook die drang om te creëren, dus ik voelde dat tot in mijne core. In België is het bon ton om te lachen met de kerk, met geloof tout court. Geloven wordt aanzien als dom en naïef, dus als je gelooft ben je…
Als kind ‘geloofde’ ik. Dat was een vanzelfsprekendheid. Een vrome oma, christelijke school..  Ik putte daar troost uit en zelfinzicht. Gaandeweg verloor ik mijn geloof, legde alle miserie van de wereld voor de voeten van God. Alsof verkeerde keuzes die mensen maakten, de persoonlijke fouten van God waren. Alsof je in de tuin van Eden moet leven 100% van de tijd als je gelooft, als een soort van beloning omdat ge die moeite doet. Alsof je al niet blij mag zijn met wat je gekregen hebt. Alsof je beloond moet worden, materieel.  En welk geloof is dan het goede? Zie eens welke miserie er wereldwijd van geloof komt! Ja, mensen die geloof kapitaliseren en kapen voor hun eigen goed, instituten..  Daar heb ik geen band mee. Ik weet dat sinds ik terug ‘luister’, mijn levenskwaliteit stijl omhoog gaat en dat ik mij niet moet schamen om proberen te leven naar eer en geweten en dankbaar te zijn voor alles. Want dat ook slechte dingen een silver lining hebben, eentje dat pas mettertijd duidelijk wordt, heb ik ook ondervonden.

Wij zijn geboren met een geweten, wij zijn geboren met een gen dat ons gevoelig maakt voor geloven, wij wonen op een prachtige planeet die sinds begin der tijden streeft naar vooruitgang en perfectionering. Er moet wel een designer achter zitten die een plan en een bedoeling heeft.

Winterieur bij Thomas More : Seppe Verboom (Livable) en Jan Aerts (Serax)

Het is het laatste semester van het voorlaatste jaar en voor opdracht atelier koos ik voor een bureau in te richten voor een adviesbureau in ecologische bouwmaterialen. We krijgen allemaal hetzelfde casco gebouw, maar er zijn 3 doelgroepen als bouwheer. Ik heb het adviesbureau gekozen. Ecologie is en wordt een dingetje.  Wij,  toekomstige ontwerpers, krijgen een belangrijke rol toebedeeld. Kunnen wij leven met onze scheppingen, als die de vuilnishoop nodeloos vergroten? De eerste regel van eco design is.. u eens goed afvragen of uw product überhaupt nut heeft en of ge uw idee niet beter meteen verticaal klasseert. Wij gaan het ons gewoonweg niet meer kunnen permitteren, tegenover onszelf en de raastige maatschappij, van al te losjes om te springen met de materialen die moeder natuur ons in bruikleen geeft. Ik was dus benieuwd wat deze twee personen te zeggen hadden.

sep verboom fans lamp verlichting upcycle
FAN – Sep Verboom

Sep Verboom zit vol idealisme, socialisme, creativisme, enthousiasme.. veel smes 🙂 Ik vond het geweldig om te zien hoe hij, op zijn manier en in eer en geweten, dit ecologisch vraagstuk voor zichzelf en zijn collectief invult. Hij heeft niet voor niets de Henry Van de Velde Award gewonnen. Zijn afstudeerproject, Fan, was magisch mooi. Ge ziet dat hij en zijn collectief de poten vanonder hun lijf “werken”. De uitleg over de verschillende projecten met lokale ambachtslieden was interessant, maar ik bleef wat op mijn honger zitten met de vraag “Hoe komt ge in hemelsnaam te weten dat ergens diep in de rimboe een stam zit die een bepaalde weeftechniek kent?” Waarschijnlijk ligt dit aan mij. Ik ben nog nooit buiten Europa gegaan.  Ik ben perfect gelukkig in Europa en ben een kampeerder in hart en nieren (wel zo ecologisch). Als ik dan al het vliegtuig moet nemen ooit, dan zal het vooral zijn om Amerika te ontdekken. Ik wil eens gaan verbranden in Arizona, ik wil eens langs de kustlijn rijden waar Big Little lies opgenomen is (Monterey & Carmel). Ik wil met een Cowboy hoed op, tegen de priemend ondergaande zon, met mijn kleine vinnige mustang nog een laatste avondwandeling gaan maken in de Rocky Mountains voor ik terug naar de blokhutten ranch kan. Waar het haardvuur knisperend wacht… mmm. Ik dwaal af.

Gisteren kwam Jan Aerts van Serax, een bedrijf waar ik een enorm zwak voor heb en hopelijk ooit de kans krijg om iets voor te maken of dat ze iets in productie willen nemen.  Het probleem met de ‘artiest’, is dat die meestal geen kaas gegeten hebben van marketing en u in de kijker werken. Serax kan dit perfect en je kan niet ontkennen dat ze van marketing een flinke schel kaas gegeten hebben. Daarover kwam mr Aerts vertellen, wat wel eens een aangename afwisseling is. Wie wil er uiteindelijk het cliché van the struggeling artist worden? ’t was ontnuchterend ook. Ik zal het hier eens in bulletpoints en quotes samenvatten, gelijk mr Aerts deed.

Afbeeldingsresultaat voor pppp marketing

  • Serax verkoopt +- 5000 producten. De meeste omzet wordt gegenereerd door de top 100 producten.
  • De vier P’s in marketing zijn niet genoeg. Vindt er nog nen boel uit die belangrijk zijn (press bvb was ook nen belangrijke voor design, zien dat ge in de vakliteratuur komt. en Presentation. Zie dat uw beeld KLOPT en uw presentatie. Als iets mottig gepresenteerd is, voelt ge dat in uw verkoopscijfers). Toets daar uw product aan. Er stond ook nog penetration tussen, maar ik kon mij niet goed voorstellen waar dat voor stond. Als het aan minstens 75% van die p’s voldoet, dan hebt ge kans op slagen
  • Ziet dat ge nen BV inschakelt die met de pluimen van de ghost designer gaat lopen 🙁 tja helaas maar waar, alles waar nen bekende kop op staat verkoopt als een tiet.
  • De table ware blijft booming business. Eigenlijk alles waar lifestyle aan kleeft.
  • Foutjes blijken soms een gelukstreffer
  • What is beauty?  It’s what you love (Yoko Ono) Mr. Aerts is een enorme fan van inspirational quotes en van Yoko Ono.